ხშირად კანი ტენიანობის დეფიციტზე ბევრად უფრო ადრე გვაძლევს სიგნალს, ვიდრე აშკარა აქერცვლა დაიწყება. მთავარი კითხვაა: რამდენად ყურადღებით ვაკვირდებით ამ ნიშნებს?

სიმშრალე თუ დეჰიდრატაცია - რა განსხვავებაა?

ყოველდღიურობაში ეს ორი ტერმინი ხშირად ერთმანეთში გვერევა, თუმცა ისინი სრულიად სხვადასხვა მდგომარეობას ასახავს:

• მშრალი კანი: ეს არის კანის ტიპი, რომელიც განპირობებულია ლიპიდების (ცხიმების) ნაკლებობით. ამ დროს კანის ცხიმის გამოყოფა შემცირებულია, ზედაპირი მუდმივად უხეშია და მიდრეკილია მიკრო-ბზარებისკენ.
  
  

• დეჰიდრატირებული კანი: ეს არის დროებითი მდგომარეობა, რომელიც წყლის ნაკლებობას უკავშირდება. საინტერესოა, რომ ცხიმიანი და კომბინირებული კანიც შეიძლება იყოს დეჰიდრატირებული: ზედაპირზე ბზინვარება შენარჩუნებულია, თუმცა შიგნიდან გრძნობთ დისკომფორტს და ხედავთ წვრილ ნაოჭებს.

როგორ ინარჩუნებს კანი წყალს?

იმისთვის, რომ შევაფასოთ ჩვენი შეგრძნებები, უნდა გვესმოდეს, როგორ მუშაობს კანის შიდა "რეზერვუარი". მასში შედის ამინომჟავები, შარდოვანა და შაქრები, რომლებიც წყალს რქოვან შრეში აკავებენ. როდესაც დამცავი ბარიერი (კერამიდები და ქოლესტერინი) სუსტდება, წყლის აორთქლების პროცესი ჩქარდება, რაც იწვევს მგრძნობელობის მატებას.

ვიზუალური და ტაქტილური სიგნალები

როგორ მივხვდეთ, რომ კანს წყალი აკლია?

1. ტექსტურის ცვლილება: სახე კარგავს ჯანსაღ ბზინვარებას, ხდება ფერმკრთალი და ცუდად ირეკლავს შუქს. მაკიაჟი (განსაკუთრებით ტონალური) უფრო მეტად უსვამს ხაზს კანის რელიეფს.

2. ელასტიურობის ტესტი: თუ კანის მცირე მონაკვეთს თითებით ნაზად მოუჭერთ და ის საწყის მდგომარეობას ნელა უბრუნდება, ეს დეჰიდრატაციის აშკარა ნიშანია.

3. "ცრუ" ნაოჭები: დეფიციტი მიმიკურ ხაზებს უფრო გამოკვეთილს ხდის. ღიმილის დროს თვალების გარშემო ჩნდება წვრილი ბადე, რომელიც ინტენსიური დატენიანებიდან რამდენიმე დღეში ქრება - ეს ნიშნავს, რომ ეს ნაოჭები არა ასაკობრივი, არამედ "წყურვილის" ბრალია.
   
   

გარეგანი ტრიგერები

დეჰიდრატაციას ხშირად აძლიერებს:

• მშრალი ჰაერი და კონდიცირება;

• ზედმეტად ცხელი წყლით დაბანა;

• აგრესიული გამწმენდი საშუალებები;

• ზოგიერთი მედიკამენტი (მაგალითად, რეტინოიდები).

როგორ შევარჩიოთ სწორი მოვლა?

დატენიანების პროცესში სამი კომპონენტია მნიშვნელოვანი:

1. ჰუმექტანტები (მაგ. ჰიალურონის მჟავა): იზიდავენ წყალს.

2. ემოლიენტები: ავსებენ უჯრედშორის სივრცეს და კანს გლუვს ხდიან.

3. ოკლუზივები: ქმნიან თხელ ფენას, რომელიც წყალს აორთქლების საშუალებას არ აძლევს.
   
   

თუ დამოუკიდებელი მცდელობების მიუხედავად (რბილი გაწმენდა, კრემების გამოყენება) კანი მაინც რჩება დაჭიმული, გექავებათ ან გიწითლდებათ, უმჯობესია კონსულტაცია გაიაროთ დერმატოლოგთან, რათა გამოირიცხოს ისეთი დაავადებები, როგორიცაა ეგზემა ან ფსორიაზი.