LIFE

რას ვაკეთებდით 80-იან და 90-იან წლებში, რაც დღეს თითქმის წარმოუდგენელია

რას ვაკეთებდით 80-იან და 90-იან წლებში, რაც დღეს თითქმის წარმოუდგენელია

80-იან და 90-იან წლებში ცხოვრება დღევანდელისგან ძალიან განსხვავდებოდა. მაშინ არ არსებობდა სმარტფონები, ადამიანები სახლის ტელეფონებით სარგებლობდნენ, ბევრი ყოველდღიური ჩვევა კი სრულიად ბუნებრივად მიაჩნდათ.

დღეს ტექნოლოგიები, უსაფრთხოების წესები და საზოგადოებრივი შეხედულებები იმდენად შეიცვალა, რომ მაშინდელი ყოფის ზოგიერთი დეტალი თანამედროვე ადამიანისთვის უცნაური, ზოგჯერ კი სახიფათოც კი იქნებოდა.

გთავაზობთ 8 ფაქტს, რაც 80-იან და 90-იან წლებში ჩვეულებრივი ამბავი იყო, დღეს კი ძნელი წარმოსადგენია

1. ადამიანები თითქმის ყველგან ეწეოდნენ, მათ შორის დახურულ სივრცეებშიც

დღეს ყველამ იცის, რამდენად მავნებელია მოწევა და ბევრ საჯარო ადგილას ის აკრძალულია. 80-იან და 90-იან წლებში კი სიტუაცია სრულიად განსხვავებული იყო. ადამიანები სიგარეტს საზოგადოებრივ ადგილებში ეწეოდნენ, არსებობდა სიგარეტის ავტომატებიც კი, საიდანაც მისი შეძენა შეიძლებოდა. თვითმფრინავშიც კი მოწევა ჩვეულებრივი მოვლენა იყო.

2. მეგობართან სტუმრად წინასწარი გაფრთხილების გარეშე მიდიოდნენ

თუ მეგობრის ნახვა ან მასთან საუბარი გინდოდათ, უბრალოდ სახლთან მიდიოდით და კარზე აკაკუნებდით. ზოგჯერ სახლის ტელეფონზეც რეკავდით, თუმცა შესაძლოა, ყურმილი მისი ოჯახის სხვა წევრს აეღო და ჯერ მასთან მოგიწევდათ საუბარი. დღეს კი სტუმრად მისვლამდე უმეტესობა შეტყობინებას აგზავნის და წინასწარ თანხმდება.

3. ბრმა პაემანზე ადამიანს წინასწარი გაცნობის გარეშე ხვდებოდნენ



ადრე მეგობრებს ერთმანეთისთვის პარტნიორებს აცნობდნენ ისე, რომ მათ ერთმანეთი მანამდე არც კი ენახათ. დღეს ეს გაცილებით იშვიათია. სოციალური ქსელებისა და გაცნობის აპლიკაციების წყალობით, შეხვედრამდე შეგვიძლია ადამიანის ფოტოები, პროფილი და ინტერესები ვნახოთ, მიმოწერაც გვქონდეს. 80-იან და 90-იან წლებში კი პაემანზე ხშირად თითქმის სრულიად უცნობ ადამიანს ხვდებოდნენ.

4. საზოგადოებაში გამოჩენამდე ჩაცმულობას მეტ ყურადღებას აქცევდნენ

80-იან და 90-იან წლებში ბევრ ოჯახში მიაჩნდათ, რომ პიჟამა მხოლოდ დასაძინებლად იყო განკუთვნილი. ამიტომ სკოლაში, მაღაზიაში ან სხვა საჯარო ადგილას პიჟამითა და ჩუსტებით გამოჩენა უჩვეულოდ ჩაითვლებოდა. დღეს კი ყოველდღიურ ჩაცმულობაში კომფორტს უფრო დიდი მნიშვნელობა ენიჭება და ზოგისთვის პიჟამას მსგავსი სამოსით გარეთ გასვლაც ჩვეულებრივი ამბავია.

5. გზის გასაგნებად ქაღალდის რუკებს იყენებდნენ



მობილური ტელეფონებისა და GPS-ის გარეშე მოგზაურობისას გზის პოვნა გაცილებით რთული იყო. მძღოლებს ქაღალდის რუკები უნდა გამოეყენებინათ და წინასწარ დაეგეგმათ მარშრუტი. თუ გზას აცდებოდნენ, რუკის ხელახლა გაშლა და ადგილმდებარეობის გარკვევა უწევდათ. დღეს კი ამისთვის ტელეფონში ნავიგაციის ჩართვაც საკმარისია.

6. ტელეფონის ნომრები ზეპირად იცოდნენ

როცა ყველას მობილური ტელეფონი არ ჰქონდა, მეგობრებისა და ოჯახის წევრების ნომრების დამახსოვრება აუცილებელი იყო. ზოგიერთს ნომრები ზეპირად ახსოვდა, სხვები კი პატარა ჩანაწერების წიგნაკში იწერდნენ. დღეს ტელეფონის ნომრებს ძირითადად კონტაქტებში ვინახავთ და მათი დამახსოვრება იშვიათად გვჭირდება.

7. პატარა ბავშვები უფროსების გარეშე გადაადგილდებოდნენ



80-იან და 90-იან წლებში ბევრი ბავშვი სკოლაში მარტო დადიოდა, ზოგჯერ საკმაოდ ადრეული ასაკიდანაც კი. დღეს მშობლების უმეტესობა პატარა ბავშვის მარტო გაშვებას უფრო ფრთხილად ეკიდება. შეიცვალა უსაფრთხოების მიმართ დამოკიდებულება და ბავშვების დამოუკიდებლად გადაადგილებაც ბევრ ოჯახში სადავო საკითხად იქცა.

8. მანქანაში ღვედის გარეშე მგზავრობა ჩვეულებრივი იყო

დღეს უსაფრთხოების ღვედის გამოყენება აუცილებელ ჩვევად მიიჩნევა, თუმცა 80-იან და 90-იან წლებში მას ყველა არ იყენებდა. მიუხედავად იმისა, რომ ავტომობილებში ღვედების დაყენება გაცილებით ადრე გახდა სავალდებულო, მათი გამოყენება ფართოდ მხოლოდ მოგვიანებით გავრცელდა. მაშინ უკანა სავარძელზე ბავშვებს ზოგჯერ თავისუფლად წამოწოლაც შეეძლოთ - რაც დღეს სრულიად წარმოუდგენლად და სახიფათოდ გამოიყურება.