„არ ვიცი, რა მემართება, მაგრამ ისევ მინდა ისე ჩავიცვა, როგორც 20 წლისას, სპონტანურად წავიდე სადმე, ვიცეკვო, ახალი ადამიანები გავიცნო ან საერთოდ სხვა ცხოვრება დავიწყო“ - მსგავსი განცდა 30-40 წლის ასაკში ბევრ ადამიანს უჩნდება.

განსაკუთრებით მაშინ, როცა გარედან ყველაფერი თითქოს კარგად არის: გაქვს სამსახური, ოჯახი, ყოველდღიური რუტინა და გარკვეული სტაბილურობა, მაგრამ შიგნით მოულოდნელად ჩნდება თავისუფლებისა და თავგადასავლების ძლიერი სურვილი.

ხშირად ამას უბრალოდ „შუა ასაკის კრიზისს“ უწოდებენ. თუმცა ყოველთვის ასე არ არის. ზოგჯერ ადამიანს ახალგაზრდობის დაბრუნება კი არ სურს - მას იმ გამოცდილებების მიღება უნდა, რომლებიც 20 წლის ასაკში ვერ მიიღო.

როცა ახალგაზრდობა მხოლოდ ასაკით გავიარეთ

18-დან 30 წლამდე პერიოდი ადამიანის ცხოვრებაში განსაკუთრებულია. ეს არის დრო, როცა ადამიანი საკუთარ თავს ეძებს, ცდის სხვადასხვა გზას, უშვებს შეცდომებს, იცვლის ინტერესებს, იწყებს და ამთავრებს ურთიერთობებს, მოგზაურობს, სწავლობს დამოუკიდებლობას და თანდათან ხვდება, როგორი ცხოვრება სურს.

თუმცა ყველას არ აქვს შესაძლებლობა, ეს პერიოდი თავისუფლად გაიაროს.

განსაკუთრებით 90-იანების თაობისთვის ახალგაზრდობა ხშირად ძალიან სწრაფად დასრულდა. სკოლის შემდეგ უმაღლესი განათლება, სამსახური, ფულის გამომუშავება, ოჯახის დახმარება, ქორწინება, შვილები - თითქოს ყველაფერი წინასწარ განსაზღვრული სცენარით უნდა მომხდარიყო.

სიტყვები, როგორიცაა „ახლა გართობის დრო არ არის“, „ჯერ საქმეს მიხედე“, „რას იტყვის ხალხი?“ და „უკვე დროა, სერიოზული გახდე“, ბევრისთვის ახალგაზრდობის ყოველდღიური ფონი იყო.

ამ დროს ადამიანი შეიძლება ფიზიკურად ახალგაზრდა ყოფილიყო, მაგრამ ცხოვრობდა ისეთი პასუხისმგებლობებით, რომლებიც თავისუფლებისა და ექსპერიმენტების საშუალებას თითქმის არ აძლევდა.

და წლები გავიდა.

რატომ ჩნდება ეს სურვილი სწორედ 30-40 წლის ასაკში?

ახალგაზრდობაში ადამიანს ხშირად უბრალოდ არ აქვს საკმარისი რესურსი იმისთვის, რომ საკუთარ სურვილებს მიჰყვეს. მოგვიანებით კი სიტუაცია იცვლება.

40 წლის ადამიანს შეიძლება უკვე ჰქონდეს საკუთარი შემოსავალი, დამოუკიდებლობა, გამოცდილება და გაცილებით უკეთ იცოდეს, რა მოსწონს და რა აღარ უნდა.

სწორედ ამ დროს შეიძლება გაჩნდეს უცნაური შეგრძნება: „ახლა შემიძლია, მაგრამ რატომ არ გავაკეთე ეს მაშინ?“

შეიძლება ადამიანს მოუნდეს მოგზაურობა, ცეკვაზე სიარული, ახალი პროფესიის სწავლა, გარეგნობის შეცვლა, უფრო თამამად ჩაცმა ან ისეთი ჰობის დაწყება, რომლისთვისაც ახალგაზრდობაში დრო ან გამბედაობა არ ჰქონდა.

ეს ყოველთვის ასაკობრივი კრიზისი არ არის.

ზოგჯერ ეს უბრალოდ დაგვიანებული მოთხოვნილებაა - საკუთარ თავს უფლება მისცე, იცხოვრო ისე, როგორც ადრე ვერ ახერხებდი.

რატომ გვიზიდავს 20 წლის ახალგაზრდობა?

ხშირად 30-40 წლის ადამიანს არა კონკრეტული ასაკი, არამედ ის განცდა ენატრება, რომელიც ამ ასაკთან ასოცირდება.

• თავისუფლება.
• სიახლე.
• სპონტანურობა.
• შეცდომის დაშვების უფლება.
• შეგრძნება, რომ წინ ჯერ კიდევ უამრავი შესაძლებლობაა.

ამიტომ შეიძლება 40 წლის ქალს უცებ მოუნდეს ფერადი ტანსაცმლის ჩაცმა, თმის ფერის შეცვლა, კონცერტზე წასვლა ან მეგობრებთან ერთად დილამდე გართობა. კაცს შეიძლება მოუნდეს ძველი ჰობის დაბრუნება, სპორტის დაწყება, მოტოციკლის ყიდვა ან სრულიად ახალი პროფესიის სწავლა.

გარედან ეს შეიძლება უცნაურად ჩანდეს, მაგრამ ფსიქოლოგიურად ამის უკან ხშირად ძალიან მარტივი სურვილი დგას: „მინდა, ჩემი ცხოვრებაც ჩემი იყოს.“

როცა სხვების ცხოვრებას ვუყურებთ

ამ განცდას სოციალური ქსელებიც აძლიერებს.

დღეს 20 წლის ახალგაზრდების ცხოვრება ჩვენთვის მუდმივად ხელმისაწვდომია - მოგზაურობები, ახალი პროფესიები, წვეულებები, სწავლა საზღვარგარეთ, ახალი ურთიერთობები, საკუთარი ბიზნესის დაწყება.

40 წლის ადამიანმა შეიძლება ეს ყველაფერი ნახოს და იფიქროს:

„მე რატომ არ მქონდა ამის შესაძლებლობა?“

აქედან ჩნდება სინანული, ზოგჯერ კი შურიც.

მაგრამ არსებობს ერთი მნიშვნელოვანი განსხვავება: ჩვენ სხვისი ცხოვრების მხოლოდ ყველაზე ლამაზ ნაწილს ვხედავთ. არ ვიცით, რა პრობლემები, შიშები და სირთულეები იმალება ამ ფოტოებისა და ვიდეოების მიღმა.

ამიტომ საკუთარი ცხოვრების შედარება სხვის ახალგაზრდობასთან ხშირად უსამართლო თამაშია.

ყველაზე დიდი შეცდომა - ყველაფრის ერთბაშად დანგრევა

როცა ადამიანს დიდი ხნის განმავლობაში აკლდა თავისუფლების განცდა, შეიძლება გაჩნდეს სურვილი, ყველაფერი ერთ დღეში შეცვალოს.

• დატოვოს სამსახური.
• დაასრულოს ხანგრძლივი ურთიერთობა.
• სრულიად შეცვალოს გარეგნობა.
• წავიდეს უცნობ ქვეყანაში.
• დაიწყოს ცხოვრება ნულიდან.

ზოგჯერ ასეთი ცვლილებები ნამდვილად საჭიროა. მაგრამ მხოლოდ იმიტომ, რომ ადამიანს ახალგაზრდობის „დაბრუნება“ მოუნდა, ცხოვრების დანგრევა აუცილებელი არ არის.

საკითხავია არა „როგორ გავხდე ისევ 20 წლის?“, არამედ:

„რა მაკლია დღეს, რასაც 20 წლის ასაკთან ვაკავშირებ?“

თუ პასუხია თავისუფლება - იპოვეთ მეტი თავისუფლება.

თუ თავგადასავალია - დაგეგმეთ მოგზაურობა.

თუ ახალი ადამიანების გაცნობა გინდათ - გააფართოვეთ სოციალური წრე.

თუ პროფესიული ცვლილება გიზიდავთ - ახალი მიმართულება ეტაპობრივად მოსინჯეთ.

თუ უბრალოდ გართობა გენატრებათ - მიეცით საკუთარ თავს უფლება, გაერთოთ.

ახალგაზრდობის დაბრუნება შეუძლებელია - მაგრამ რაღაცის დაბრუნება მაინც შეგვიძლია

20 წლის ასაკში დაბრუნება, რა თქმა უნდა, შეუძლებელია. ვერც დროის უკან გადახვევას შევძლებთ და ვერც იმ წლების ხელახლა ცხოვრებას.

მაგრამ შესაძლებელია იმ სურვილების რეალიზება, რომლებიც მაშინ ვერ განვახორციელეთ.

შეიძლება ახლა უფრო თამამად ჩავიცვათ.

შეიძლება ვისწავლოთ ცეკვა, ხატვა ან მუსიკალური ინსტრუმენტი.

შეიძლება მარტო წავიდეთ მოგზაურობაში.

შეიძლება ახალი პროფესია ვისწავლოთ.

შეიძლება უბრალოდ კვირაში ერთი საღამო არაფერს დავუთმოთ, გარდა საკუთარი სიამოვნებისა.

მთავარია, არ ვეცადოთ 20 წლის ადამიანის როლის თამაში.

ჩვენ უკვე სხვა ასაკში ვართ - მეტი გამოცდილებით, პასუხისმგებლობებითა და საკუთარი თავის უკეთ გაცნობით. ამიტომ მიზანი ახალგაზრდობის იმიტაცია კი არა, იმ თავისუფლების პოვნაა, რომელიც მაშინ გვაკლდა.

ხანდახან 40 წლის ასაკში მოულოდნელად გაჩენილი სურვილი, იცხოვრო უფრო თამამად, სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ „ასაკი დაგავიწყდა“.

შეიძლება პირიქით იყოს.

შეიძლება პირველად მიხვდი, როგორ გინდა იცხოვრო.

და შესაძლოა ყველაზე კარგი პასუხი კითხვაზე - „რატომ მინდა ისევ 20 წლის ცხოვრება?“ - სწორედ ეს იყოს:

იმიტომ, რომ ახლა პირველად მაქვს შესაძლებლობა, ჩემი ცხოვრებით ვიცხოვრო.