გემრიელი ნამცხვარი ან ახალი ჯემპრი შეიძლება იყოს საკუთარი თავისადმი სიყვარულის გამოხატვა, მაგრამ ეს მხოლოდ მცირე ნაწილია იმისა, რაც შეგვიძლია ყოველდღიურად გავაკეთოთ. ფსიქოლოგი  გვიყვება, რატომ გვიჭირს საკუთარ თავზე ზრუნვა და როგორ შევცვალოთ ეს.

რატომ ვივიწყებთ საკუთარ თავს?

ხშირად ძლიერი და ჭკვიანი ქალები სხვის კეთილდღეობას საკუთარზე წინ აყენებენ. ისინი მიიჩნევენ, რომ ელემენტარული ზრუნვაც კი არ დაუმსახურებიათ. რატომ ხდება ასე?

• შინაგანი რწმენები: „ეს ეგოიზმია“, „ცუდი დედა ვიქნები“, „ოჯახს უფრო ვჭირდები“, „დრო არ მაქვს“.

• თაობიდან თაობაზე გადაცემული ხმა: ეს არის დედის ან ბებიის მკაცრი ტონი, რომელიც ბავშვობაში გესმოდათ და ახლაც ჩაგჩურჩულებთ, რომ თქვენი მოთხოვნილებები მეორეხარისხოვანია.

ფსიქოლოგი აღნიშნავს: საოცარია, რამდენი ადამიანი იკლებს ძილს, საკვებს ან იკვებება არაჯანსაღად მხოლოდ იმიტომ, რომ მთელი დღე სხვებზე ზრუნონ. საბოლოოდ კი, ისინი ფსიქოლოგის კაბინეტში ხვდებიან მაშინ, როცა უკვე აღარავისზე ზრუნვის ძალა აღარ შესწევთ.

რა არის შინაგანი რწმენა?

ეს არის ის, რაც ჭეშმარიტებად მიგვაჩნია და ეჭვიც არ შეგვაქვს მასში. როცა თავს კარგად ვგრძნობთ, ეს ხმები ხშირად „თვითსაბოტაჟით“ ვლინდება: „მე არ ვარ საკმარისად კარგი“, „მე ამას არ ვიმსახურებ“. შედეგად, ვბრუნდებით მანკიერ წრეში – ვზრუნავთ სხვებზე და ვაიგნორებთ საკუთარ თავს.

სცადეთ სხვაგვარად: დაელაპარაკეთ თქვენს შინაგან ხმას

შემდეგ ჯერზე, როცა ნეგატიური შინაგანი ხმა გაგიაქტიურდებათ, ნუ მოუსმენთ მას ბრმად. აღიარეთ მისი არსებობა და ჰკითხეთ:

„ჰეი, შენ, შინაგანო ხმავ, რომელიც მეუბნები, რომ სულელი ვარ. მესმის შენი. რატომ ბრუნდები სულ? რა გინდა ჩემგან?“

მოუსმინეთ პასუხს. ხშირად ეს ხმა თქვენი ის ნაწილია, რომელმაც თავის დროზე ვერ მიიღო ის, რაც სჭირდებოდა. თქვენ იმდენად კარგად ისწავლეთ საკუთარი სურვილების ჩახშობა, რომ მათ ძახილს ვეღარც კი ამჩნევთ.

ზრუნვა, როგორც სიყვარულის ისტორია

წარმოიდგინეთ, რომ თქვენი შინაგანი მე არის პატარა ბავშვი.

• აიძულებდით ბავშვს სადილის გამოტოვებას მხოლოდ იმიტომ, რომ მეტი საქმე მოესწრო?

• დაუყვირებდით კოლეგას, თუ ის გრიპის გამო სახლში დარჩებოდა?

• გაუბრაზდებოდით დას, დასვენება რომ მოეთხოვა?

რა თქმა უნდა, არა. მაშ, რატომ ექცევით საკუთარ თავს ასე სასტიკად?

პრაქტიკული სავარჯიშო:

მომდევნო რამდენიმე დღის განმავლობაში მოეპყარით საკუთარ თავს ისე, როგორც მოეპყრობოდით საუკეთესო მეგობარს ან შვილს:

1. იყავით კეთილი საკუთარი თავის მიმართ.

2. მოუსმინეთ თქვენს სხეულს – გშიათ? გცივათ? დაიღალეთ?

3. დააკმაყოფილეთ მინიმალური მოთხოვნილება – დაწექით დასაძინებლად 30 წუთით ადრე ან მიირთვით სადილი აუჩქარებლად.

ზრუნვა არ არის ფუფუნება, ეს გადარჩენისთვის აუცილებელი პირობაა. მხოლოდ მაშინ შეძლებთ სხვების დახმარებას, როცა თავად იქნებით რესურსით სავსე.