როცა ცხოვრებაში ბევრი პრობლემა გვაქვს, ყურადღება ავტომატურად სწორედ მათზე გადაგვაქვს. ცუდი ამბავი უფრო დიდხანს გვამახსოვრდება, ერთი უხერხული ფრაზა შეიძლება მთელი დღე გვიტრიალებდეს თავში, სასიამოვნო მომენტი კი რამდენიმე წუთში დაგვავიწყდეს.

თუმცა კარგი ამბების, პატარა სიხარულისა და საკუთარი მიღწევების შემჩნევაც უნარია, რომლის განვითარებაც შესაძლებელია.

ფსიქოლოგი რენ ენბარი გვთავაზობს რამდენიმე პრაქტიკულ მიდგომას, რომლებიც ადამიანს ყოველდღიურობაში პოზიტიურის დანახვასა და ყურადღების იმაზე გადატანაში ეხმარება, რისი შეცვლაც ნამდვილად შეუძლია.

1. გამოიყენეთ პოზიტიური სიტყვები

ზოგჯერ საკუთარ თავთან საუბრის ფორმას იმაზე მეტი მნიშვნელობა აქვს, ვიდრე გვგონია.

აირჩიეთ რამდენიმე სიტყვა ან ფრაზა, რომელიც თქვენთვის გამამხნევებელია და მხოლოდ გონებაში კი არ გაიმეოროთ - ჩაიწერეთ, ხმამაღლა თქვით ან შემოქმედებითად გამოიყენეთ.

მაგალითად, შეგიძლიათ დაწეროთ ფრაზა „მე ამას შევძლებ“ პატარა ბარათზე და ისეთ ადგილას დადოთ, სადაც ხშირად დაინახავთ.

მთავარია, ეს სიტყვები თქვენთვის რეალური და მისაღები იყოს და არა ხელოვნური „პოზიტიური მანტრა“.

2. ყურადღება მიაქციეთ იმას, რასაც აკეთებთ

ჩვენ ყოველთვის ვერ ვაკონტროლებთ იმას, რაც ჩვენს გარშემო ხდება. თუმცა ხშირად შეგვიძლია ავირჩიოთ, როგორ ვუპასუხოთ მოვლენებს და რა ნაბიჯი გადავდგათ.

ამის გახსენება განსაკუთრებით რთულ მომენტებში გვეხმარება.

„მე შემიძლია“, „მე გავაკეთებ“, „მე უკვე შევძელი“ - ასეთი ფორმულირებები ყურადღებას პრობლემიდან მოქმედებაზე გადააქვს.

დღის ბოლოს კი შეგიძლიათ საკუთარ თავს ჰკითხოთ: რა გავაკეთე დღეს, რაც ჩემთვის მნიშვნელოვანი იყო?

შეიძლება პასუხი ძალიან მარტივი იყოს - სამსახურში რთული საქმე დაასრულეთ, ვიღაცას დაეხმარეთ, ივარჯიშეთ ან უბრალოდ მძიმე დღის მიუხედავად ყველაფერი გააკეთეთ, რაც შეგეძლოთ.

3. უთხარით საკუთარ თავს, რა გინდათ და არა მხოლოდ ის, რაც არ გინდა

ზოგჯერ საკუთარ თავს ვეუბნებით: „არ ვინერვიულებ“, „არ დავაგვიანებ“, „არ შევშინდები“, „არ შევცდები“.

ფსიქოლოგიური პრაქტიკის თვალსაზრისით, ხშირად უფრო სასარგებლოა, კონკრეტულად ვთქვათ, რის გაკეთებას ვაპირებთ.

მაგალითად, „არ ვინერვიულებ გამოცდაზე“ შეიძლება ჩავანაცვლოთ ფრაზით: „გამოცდაზე მშვიდად შევალ და რაც ვიცი, მაქსიმალურად კარგად გავაკეთებ“.

ასე ყურადღება აკრძალვიდან კონკრეტულ მოქმედებაზე გადადის.

4. გაიხსენეთ ადამიანი, რომლის რჩევასაც ენდობით

არის შემთხვევები, როცა საკუთარ თავს სწორი სიტყვების პოვნა უჭირს.

ასეთ დროს დაფიქრდით: რას მეტყოდა ახლა ადამიანი, რომელსაც ყველაზე მეტად ვენდობი?

ეს შეიძლება იყოს ოჯახის წევრი, მეგობარი, მასწავლებელი ან თუნდაც საყვარელი წიგნისა თუ ფილმის პერსონაჟი.

სხვისი პერსპექტივით სიტუაციის დანახვა ზოგჯერ გვეხმარება, საკუთარ თავს უფრო მშვიდად და ნაკლები კრიტიკით შევხედოთ.

5. ზოგადი სურვილების ნაცვლად კონკრეტული მიზნები დაისახეთ

„მინდა, ყველაფერი კარგად იყოს“ საკმაოდ ბუნდოვანი სურვილია.

უფრო კონკრეტული მიზანი კი გვეხმარება, გავიგოთ, რა გვინდა და რა ნაბიჯები უნდა გადავდგათ.

მაგალითად, ნაცვლად ფრაზისა - „მინდა, ხვალ გამოცდა კარგად ჩავაბარო“, შეგიძლიათ თქვათ:

„მინდა, გამოცდაზე მშვიდად და კონცენტრირებულად ვიყო და ნასწავლი მასალა რაც შეიძლება კარგად გავიხსენო.“

კონკრეტული მიზანი მხოლოდ სურვილს კი არ გამოხატავს, არამედ მოქმედების მიმართულებასაც გვაძლევს.

6. ნუ მისცემთ სხვის ნეგატიურ სიტყვებს უფლებას, თქვენი თვითშეფასება განსაზღვროს

ვიღაცის კრიტიკამ ან უხეშმა სიტყვამ შეიძლება მთელი დღე გაგვიფუჭოს. განსაკუთრებით მაშინ, როცა ნათქვამი ჩვენთვის მნიშვნელოვან ადამიანს ეკუთვნის.

მაგრამ სხვისი შეფასება ფაქტი არ არის.

თუ ვინმე გეუბნებათ, რომ რაღაც არ შეგიძლიათ, შეგიძლიათ საკუთარ თავს შეახსენოთ: „ეს მისი შეფასებაა და არა ჩემი შესაძლებლობების საბოლოო განსაზღვრება.“

ეს არ ნიშნავს რეალური კრიტიკის იგნორირებას. პირიქით - სასარგებლოა გავარჩიოთ, სად არის კონკრეტული და გამოსადეგი შენიშვნა და სად არის უბრალოდ სხვისი უარყოფითი შეფასება.

7. კარგი სიტყვები სხვებისთვისაც გამოიყენეთ

პოზიტიური განწყობის შექმნა მხოლოდ საკუთარ თავზე ზრუნვას არ გულისხმობს.

ხანდახან ერთი უბრალო ფრაზა - „კარგად გააკეთე“, „მე შენს გვერდით ვარ“, „შენ ეს შეგიძლია“ - სხვისთვის ძალიან ბევრს ნიშნავს.

ოჯახის წევრთან, მეგობართან ან კოლეგასთან გულწრფელი მხარდაჭერა ურთიერთობასაც აძლიერებს და თავად ჩვენც გვახსენებს, რომ ყურადღება მხოლოდ პრობლემებზე არ უნდა იყოს მიმართული.

მთავარი მაინც ერთია

ოპტიმიზმი არ ნიშნავს, რომ პრობლემები არ უნდა შევამჩნიოთ ან თავი დავარწმუნოთ, თითქოს ყველაფერი ყოველთვის კარგადაა.

პირიქით - რთული სიტუაციების აღიარება და ამავე დროს იმ მცირე კარგის დანახვა, რაც ყოველდღიურობაში მაინც არსებობს, შესაძლოა უფრო რეალისტური მიდგომა იყოს.

ზოგჯერ ეს კარგი ამბავი შეიძლება ძალიან პატარა აღმოჩნდეს: საყვარელი ადამიანის ზარი, მშვიდად დალეული ყავა, მზიანი ამინდი, დასრულებული საქმე ან უბრალოდ ის, რომ რთული დღის მიუხედავად, საკუთარ თავს არ დანებდით.

კარგის შემჩნევა შესაძლოა ცხოვრების შეცვლას არ ნიშნავდეს - მაგრამ შესაძლოა შეცვალოს ის, თუ როგორ ვუყურებთ საკუთარ ცხოვრებას.