ბავშვის აღზრდა ერთ-ერთი ყველაზე რთული საქმეა. ყოველდღიურად მშობლებს უწევთ მოთმინების, სიმშვიდისა და ენერგიის მობილიზება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ბავშვი არ უსმენს, ჯიუტობს ან სახლში ქაოსს ქმნის.

ასეთ დროს ხმამაღლა დაყვირება ყველაზე მარტივი რეაქციაა, თუმცა ყოველთვის არ მუშაობს. პირიქით - ზოგჯერ ბავშვს უფრო მეტად კეტავს და მშობელსა და შვილს შორის დაძაბულობას ზრდის.

არსებობს რამდენიმე მარტივი ხრიკი, რომელიც ყოველდღიურ ცხოვრებაში კონფლიქტის შემცირებასა და ბავშვთან უფრო მყარი ურთიერთობის ჩამოყალიბებაში დაგეხმარებათ.

1. მეტი მოუსმინეთ და ნაკლები ილაპარაკეთ

როცა ბავშვი გაღიზიანებთ, ყვირილის ნაცვლად სცადეთ ხმის დაწევა.

შეიძლება უცნაურად ჟღერდეს, მაგრამ მშვიდი ან ჩუმი ხმით საუბარი ზოგჯერ ბავშვის ყურადღებას უფრო სწრაფად იპყრობს, ვიდრე ყვირილი.

ამასთან, მოუსმინეთ ბავშვის ახსნას - რატომ მოიქცა ასე, რას ფიქრობდა და როგორ ხედავს სიტუაციას.

შეიძლება მისი აზრი მცდარი იყოს, მაგრამ იმის ცოდნა, რომ მშობელი უსმენს, ბავშვს ნდობის განცდას უჩენს.

2. ყოველდღე ჰკითხეთ: „როგორ არის შენი გული?“

ხშირად მშობლები შვილს ეკითხებიან: „დღეს რა გააკეთე?“ ან „როგორ ჩაიარა სკოლამ?“

მაგრამ კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია ვიცოდეთ, როგორ იგრძნო თავი ბავშვმა იმ დღეს.

ჰკითხეთ, რამ გაახარა, რამ გააბრაზა, რამ ატკინა გული ან რამ შეაშინა.

ბავშვისთვის საკუთარი ემოციების სიტყვიერად გამოხატვის სწავლა ძალიან მნიშვნელოვანია. თუ ის ადრეული ასაკიდან მიეჩვევა გრძნობებზე საუბარს, მომავალში ემოციების მართვაც უფრო გაუადვილდება.

3. თუ შეცდით, ბოდიში მოუხადეთ

მშობელსაც შეიძლება მოუვიდეს შეცდომა. შეიძლება ზედმეტად გაბრაზდეს, უსამართლოდ მოიქცეს ან ისეთი რამ თქვას, რასაც შემდეგ ინანებს.

ასეთ დროს ბავშვისთვის ბოდიშის მოხდა სისუსტე არ არის.

პირიქით - როცა ბავშვი მშობლისგან ისმენს: „მაპატიე, არასწორად მოვიქეცი“, ის სწავლობს, რომ შეცდომის დაშვება არ ნიშნავს, რომ სიყვარული გაქრა.

ბავშვი ასევე სწავლობს პასუხისმგებლობის აღებას საკუთარი საქციელისთვის.

4. სახლში ისეთი გარემო შექმენით, სადაც ბავშვს უსაფრთხოდ ყოფნა შეუძლია

ბავშვი სრულიად განსხვავებულად იქცევა მაშინ, როცა სახლში თავს დაცულად და საყვარლად გრძნობს.

ოჯახური სიმშვიდე იმას არ ნიშნავს, რომ ბავშვი არასდროს უნდა გააკრიტიკოთ ან წესები არ უნდა არსებობდეს.

მნიშვნელოვანია, ბავშვმა იცოდეს, რომ ის უყვართ არა მხოლოდ კარგი საქციელის დროს, არამედ მაშინაც, როცა შეცდომას უშვებს.

ხშირად უთხარით ბავშვს, რომ გიყვართ და აფასებთ მის პიროვნებას - და არა მხოლოდ მის კარგ ნიშნებს, გამარჯვებებსა თუ წარმატებებს.

5. იყავით მშობელი და არა ბავშვის მეგობარი

ბავშვს ბევრი მეგობარი ისედაც ეყოლება. მშობლის როლი კი სხვაა.

თქვენ ხართ ადამიანი, რომელმაც უნდა ასწავლოს, რა არის სწორი და რა - არა, სად არის საფრთხე და რომელ ადამიანებთან ან სიტუაციებთან უნდა იყოს ფრთხილად.

ზოგჯერ ბავშვს შეიძლება არ მოეწონოს თქვენი აკრძალვა ან რჩევა, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ გადაწყვეტილება არასწორია.

მთავარია, წესები მხოლოდ დასჯაზე კი არა, განმარტებასა და სწორ მიმართულებაზე იყოს დაფუძნებული.

6. ნუ ეცდებით, რომ თქვენი შვილი თქვენი პატარა ასლი იყოს

ერთ ოჯახში გაზრდილი ბავშვებიც კი ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავდებიან.

შეიძლება ერთს სპორტი უყვარდეს, მეორეს - წიგნების კითხვა. ერთს ადამიანებთან ურთიერთობა მოსწონდეს, მეორე კი უფრო ჩუმი და დაკვირვებული იყოს.

ბავშვის აღზრდისას მნიშვნელოვანია მისი ხასიათის, ინტერესებისა და შესაძლებლობების მიღება.

ნუ შეეცდებით, აუცილებლად ისეთი გახადოთ, როგორიც თქვენ გინდოდათ ბავშვობაში ყოფილიყავით.

ბავშვს საკუთარი პიროვნების ჩამოყალიბების უფლება მიეცით.

7. ერთად ითამაშეთ

ბავშვს მშობლისგან მხოლოდ საჩუქრები, ახალი ნივთები და ფინანსური მხარდაჭერა არ სჭირდება. მას ყველაზე მეტად თქვენი დრო და ყურადღება სჭირდება.

ითამაშეთ ერთად, მოაწყვეთ ოჯახური საღამოები, ითამაშეთ სამაგიდო თამაშები, უყურეთ ფილმს ან შექმენით პატარა ოჯახური ტრადიციები.

ასეთი მომენტები შესაძლოა დღეს ჩვეულებრივად მოგეჩვენოთ, მაგრამ სწორედ ისინი იქცევა წლების შემდეგ ბავშვობის ყველაზე თბილ მოგონებებად.

ბავშვის აღზრდა რთული პროცესია და იდეალური მშობელი არ არსებობს. თუმცა ყოველდღიურად რამდენიმე პატარა ცვლილებამ შეიძლება მნიშვნელოვნად შეცვალოს ურთიერთობა შვილთან.

ნაკლები ყვირილი, მეტი მოსმენა, გულწრფელი ბოდიში, სიყვარული და ერთად გატარებული დრო - ზოგჯერ კარგი მშობლობისთვის სწორედ ეს მარტივი რამეებია საჭირო.