ფიქრობთ, რომ ის თქვენი სამყაროს ცენტრია? სუნთქვა გეკვრებათ მის გარეშე და მზად ხართ, ნებისმიერ ფასად მის გვერდით იყოთ? სანამ ამას „ნამდვილ სიყვარულს“ დაარქმევდით, ფსიქოლოგებს თქვენთვის სხვა დიაგნოზი აქვთ — ლიმერენცია.

ეს არ არის პეპლები მუცელში, ეს არის ემოციური მახე. მოდით, გავარკვიოთ, რატომ ხდება ადამიანი სხვისი „ტყვე“.

რა არის ლიმერენცია?

ლიმერენცია (Limerence) - ეს არის აკვიატებული მდგომარეობა, როდესაც სხვა ადამიანი თქვენთვის ღმერთად იქცევა. მთავარი სიმპტომები:

• იდეალიზაცია: თქვენ ვერ ხედავთ მის ნაკლს, ის უნაკლო პერსონაჟია.

• კონტროლის წყურვილი: ეჭვიანობა და მანიპულაცია, რათა ის მუდამ თქვენს გვერდით იყოს.

• შიში: პანიკური შიში იმისა, რომ მის ყურადღებას დაკარგავთ.
  
  

საიდან მოდის ეს „შიმშილი“?

ლიმერენცია ყოველთვის ბავშვობიდან მოდის. ეს არის ქვეცნობიერი მცდელობა, „დოპამინით ჩაანაცვლოთ“ ის დაუკმაყოფილებელი მოთხოვნილებები, რაც მშობლებთან გქონდათ:

1. თუ აკვიატება მამაკაცის მიმართაა - ფესვები მამასთან ურთიერთობაშია.

2. თუ ქალის მიმართ - მიზეზი დედასთან კავშირში უნდა ეძებოთ.

მარტივად რომ ვთქვათ: თქვენ ეძებთ ადამიანს, რომელიც თქვენთვის „მთელი სამყარო“ გახდება, რადგან ბავშვობაში მშობლისგან ვერ მიიღეთ სისრულის შეგრძნება.

რატომ მთავრდება ეს ყოველთვის ცუდად?

ლიმერენციას ერთი გარდაუვალი ფინალი აქვს - იმედგაცრუება. როდესაც ილუზია ინგრევა და აღმოაჩენთ, რომ თქვენი „კერპი“ ჩვეულებრივი ადამიანია, ტკივილი აუტანელი ხდება. თქვენ გრძნობთ თავს პატარა, მიტოვებულ ბავშვად. მეორე მხარე კი, რომელიც თქვენს „ტყვეობაში“ იყო, ადრე თუ გვიან გაქცევას მოინდომებს, რადგან ასეთი ინტენსიური ზეწოლის გაძლება შეუძლებელია.

როგორ დავაღწიოთ თავი?

ლიმერენციისგან დაცულები არიან ადამიანები, რომლებსაც აქვთ ჯანსაღი თვითშეფასება და დალაგებული ურთიერთობა მშობლებთან. თუ გრძნობთ, რომ ვიღაცაზე დამოკიდებულება გკლავთ:

• აღიარეთ, რომ ეს არ არის სიყვარული, ეს არის დეფიციტის შევსება.

• იმუშავეთ ბავშვობის ტრავმებზე (ხშირად აქ ფსიქოლოგის დახმარება აუცილებელია).

• გაიაზრეთ: იდეალური ადამიანები არ არსებობენ.
  
  

ნამდვილი სიყვარული გაძლევთ თავისუფლებას, ლიმერენცია კი გართმევთ მას.