ყველას გვყავს ისეთი მეგობარი, რომელიც ღამის 12 საათზე ორმაგ ნალექიან ყავას სვამს და 10 წუთში მშვიდად იძინებს. ამ დროს ვართ ჩვენ - ვინც ყავის სუნს თუ იგრძნობს საღამოს 6 საათის შემდეგ, მთელ ღამეს ჭერსა და ვარსკვლავებზე დაკვირვებაში ატარებს.

მოდით, გავარკვიოთ: ღამის ყავა და უძილობა - ეს მითია თუ რეალობა?

მთავარი დამნაშავე: "ადენოზინი"

ჩვენს ტვინში არის ნივთიერება, სახელად ადენოზინი. ის დღის განმავლობაში გროვდება და ტვინს ეუბნება: „დავიღალე, დროა დავიძინოთ“. კოფეინი კი ნამდვილი „მატყუარაა“. ის ეწებება ადენოზინის რეცეპტორებს და ტვინს ატყუებს, თითქოს ენერგიით სავსე ვართ.



მაშინ რატომ სძინავს ზოგს ყავის შემდეგ? პასუხი გენეტიკაშია. არსებობს ფერმენტი CYP1A2, რომელიც კოფეინის დაშლაზეა პასუხისმგებელი.

• თუ თქვენი ორგანიზმი მას სწრაფად შლის, ყავა თქვენზე მხოლოდ 30 წუთით მოქმედებს.

• თუ „ნელი დამშლელი“ ხართ, ერთი ფინჯანი თურქული ყავა თქვენს სისხლში 8 საათამდე რჩება.

თურქული ყავის ფენომენი: რატომ არის ის სხვაზე „საშიში“?

თურქული ყავა განსაკუთრებულია, რადგან ის არ იფილტრება. ნალექი, რომელიც ფინჯანში რჩება, აგრძელებს კოფეინის გამოყოფას მანამ, სანამ სვამთ. თუმცა, აქ ერთი საინტერესო ფსიქოლოგიური მომენტია: რიტუალი.



თურქული ყავის მოდუღება ნელი, დამამშვიდებელი პროცესია. ხშირად, ეს სიმშვიდე უფრო მეტად მოქმედებს ნერვულ სისტემაზე, ვიდრე კოფეინი - სისხლზე. ბევრისთვის ეს არის „დღის დასრულების სიგნალი“, რაც ტვინს მოდუნებაში ეხმარება.

მითი თუ რეალობა?

ვერდიქტი ასეთია: ეს არც მითია და არც რეალობა. ეს ინდივიდუალურია!
თუ ღამით ყავა დალიეთ და გეშინიათ, რომ ვერ დაიძინებთ, დააყოლეთ დიდი ჭიქა წყალი. წყალი ეხმარება ორგანიზმს კოფეინის სწრაფად გამოდევნაში.



3 მიზეზი, რატომ უნდა დალიოთ თურქული ყავა მაინც (თუნდაც ღამით):

1. ემოციური განტვირთვა: არაფერი უხდება გულწრფელ, ღამის საუბრებს ისე, როგორც ჯეზვეში მოდუღებული ყავა.

2. ანტიოქსიდანტები: თურქული ყავა მათი ნამდვილი საბადოა, რაც ორგანიზმს აღდგენაში ეხმარება.

3. მკითხაობა: მოდით, ვაღიაროთ - ღამით ფინჯნის გადმობრუნებას და ნალექში მომავლის ძებნას თავისი მისტიკური ხიბლი აქვს, რასაც დღის შუქზე ვერ იგრძნობთ.

თქვენ რომელ ბანაკში ხართ?

•  ყავას ვსვამ და „დათვივით“ ვიძინებ.

• ყავა დავლიე და ახლა ამ პოსტს დილის 4 საათზე ვკითხულობ.

გაგვიზიარეთ თქვენი ისტორიები კომენტარებში!