ბავშვობა ღრმა კვალს ტოვებს თითოეულ ჩვენგანზე. ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც ზრდასრულ ასაკში ბედნიერები ვართ, არის ის, თუ რამდენად ვუყვარდით ბავშვობაში.

ის, თუ როგორ ავლენენ ჩვენი მშობლები ან საყვარელი ადამიანები ჩვენს მიმართ „სიყვარულის ნაკლებობას“, განაპირობებს ჩვენს ქცევას ზრდასრულ ასაკში. ბავშვები, რომლის მიმართაც მშობლები ნაკლებ სითბოს და ყურადღებას იჩენდნენ, შემდეგ თვისებებს ამჟღავნებენ:

• ისინი არ გამოხატავენ საკუთარ აზრს, ფიქრობენ, რომ ამას არანაირი გავლენა არ ექნება.

• არ შეუძლიათ საკუთარი თავის დაცვა, მაშინაც კი, როცა ეს აუცილებელია, ისინი მუდმივად მსხვერპლის მდგომარეობაში არიან.

• არ შეუძლიათ საკუთარ ცხოვრებაზე პასუხისმგებლობის აღება, გარემოებებსა და სხვა ადამიანებს ადანაშაულებენ თავიანთ პრობლემებში.

„სიყვარულის ნაკლებობის“ კიდევ ერთი მაგალითია ის, რომ ჩვენი მშობლები უბრალოდ გვაიგნორებდნენ. ჩვენი გრძნობები და ემოციები არავისთვის იყო მნიშვნელოვანი. ისინი არ გველაპარაკებოდნენ, არ გვამშვიდებდნენ, არ გვგულშემატკივრობდნენ, როცა ეს გვჭირდებოდა. შედეგად, ასეთი ადამიანები ზრდასრულ ასაკში:

• საკუთარ თავს არ აპრიორიტეტებენ. საკუთარი გრძნობები და ემოციები მათთვის უმნიშვნელოა, ხოლო პარტნიორის გრძნობებს პირველ ადგილზე აყენებენ.

• ვერ ხვდებიან, როდის ირღვევა მათი საზღვრები, თუმცა, პარტნიორების მხრიდან ნებისმიერ არაჯანსაღ ქცევას იტანენ, იქნება ეს ოჯახში თუ სამსახურში.

• მუდმივად ცდილობენ სიყვარულის დამსახურებას. მათ სჭირდებათ გარე სამყაროსგან საკუთარი ღირებულების მუდმივი დადასტურება და სხვების მოსაზრებებზე არიან დამოკიდებულნი.

„სიყვარულის ნაკლებობის“ კიდევ ერთი მაგალითია, როდესაც გვეუბნებიან, რომ დიდ დროს და/ან ფულს ვკარგავთ. შედეგად, უსიყვარულო ადამიანი კიდევ ერთ ტოქსიკურ დამოკიდებულებას ითვისებს.

ისინი გულწრფელად თვლიან, რომ ნებისმიერი ჯილდოს მისაღებად, ის შრომისმოყვარეობით უნდა დაიმსახურონ. ასე იღლებიან „სიყვარულის ნაკლებობაში“ გაზრდილი ადამიანები და ცხოვრება მათთვის საინტერესო აღარ არის.

ბავშვობაში შეძენილი ეს გამოცდილება შეიძლება და უნდა შეიცვალოს კიდეც, რათა შეძლოთ საკუთარი თავის არჩევა, პასუხისმგებლობის აღება და საკუთარ ცხოვრებაზე გავლენის მოხდენა - თქვენი ბრალი არ არის, რომ მხოლოდ ბავშვი იყავით. თქვენმა მშობლებმა არ იცოდნენ, როგორ გამოეხატათ სიყვარული სხვაგვარად; მათაც უბრალოდ არავინ ასწავლა.



გახსოვდეთ, თქვენი აზრი ღირებულია, ამიტომ დაიწყეთ საკუთარი თავის მოსმენა. ჩაიხედეთ თქვენს სულში და იპოვეთ ის ღრმა და მნიშვნელოვანი რამ, რისი დანახვაც მხოლოდ თქვენ შეგიძლიათ. იპოვეთ თქვენი სურვილები და დაიწყეთ მათი რეალიზება. თქვენ მალე მოიპოვებთ მაღალ თვითშეფასებას და გახდებით ბედნიერი.