მადლიერება არ არის მხოლოდ ზრდილობის წესი. ფსიქოლოგიაში ეს არის ფსიქიკის უნარი, შეინარჩუნოს ცხოვრების ფასეულობის განცდა მაშინაც კი, როცა ირგვლივ ქაოსი, ტკივილი ან გაურკვევლობაა.

მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს: მადლიერება არ შეიძლება იყოს ძალდატანებითი. საკუთარი თავის იძულება, რომ იყოთ მადლიერი მაშინ, როცა გიჭირთ, მხოლოდ აგრესიისა და სევდის დათრგუნვას იწვევს. თუმცა, თუ გავაცნობიერებთ მის რეალურ სარგებელს, ეს გახდება საუკეთესო მოტივაცია შინაგანი ზრდისთვის.

1. ნერვული სისტემის რეგულატორი

ფსიქოფიზიოლოგიურ დონეზე, მადლიერების განცდა ააქტიურებს ტვინის იმ სისტემებს, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან უსაფრთხოებასა და მიჯაჭვულობაზე.

• შედეგი: იკლებს სტრესის დონე, მცირდება შფოთვისა და დეპრესიის სიმპტომები, უმჯობესდება ძილის ხარისხი.

მადლიერება ეხმარება ფსიქიკას, გადაერთოს „საფრთხის რეჟიმიდან“ „ნდობისა და სიმშვიდის რეჟიმში“.

2. ფსიქოლოგიური საყრდენი და რეალობის აღქმა

ბევრი ჩვენგანისთვის სამყარო საშიშ ადგილად აღიქმება, სადაც „არავის ნდობა არ შეიძლება“. ასეთი დამოკიდებულება გვართმევს ახალ შესაძლებლობებს.

• როგორ მუშაობს: მადლიერება გვეხმარება ისეთი კოგნიტური შეცდომების დაძლევაში, როგორიცაა კატასტროფიზაცია. როცა ამჩნევთ პატარა, სასიამოვნო დეტალებს, თქვენს ფსიქიკას აწვდით „კარნახებს“, რომ სამყარო არც ისე ბოროტია. ეს აფართოებს აღქმას და ფოკუსი მხოლოდ ნეგატივიდან მთლიან სურათზე გადააქვს.

3. ალტერნატივა ტოტალური კონტროლისთვის

პერფექციონისტებისა და ადამიანებისთვის, რომლებიც ცდილობენ ყველაფერი აკონტროლონ, მადლიერება ნამდვილი შვებაა.

• აღიარება: მადლიერება ნიშნავს იმის აღიარებას, რომ ყველაფერი მხოლოდ ჩვენს ძალისხმევაზე არ არის დამოკიდებული - არსებობს იღბალი და გარემოებათა დამთხვევა. ეს ხსნის შინაგან დაძაბულობას და იმ განცდას, რომ კეთილდღეობა ყოველწამიერად უნდა „დაიმსახურო“.

4. პატიოსანი ურთიერთობა ტკივილთან და აგრესიასთან

პარადოქსია, მაგრამ ნამდვილი მადლიერება მხოლოდ იქ ჩნდება, სადაც არის ადგილი ბრაზის, გლოვისა და იმედგაცრუებისთვის.

• არასწორი ფორმულა: „ყველაფერი, რაც ხდება, უკეთესობისკენ ხდება“.

• სწორი ფორმულა: „მაშინ ძალიან გამიჭირდა, მაგრამ იმ სიტუაციამ დღეს გამაძლიერა და მადლიერი ვარ მიღებული გამოცდილების“. ეს მიდგომა გვეხმარება წარსულის ინტეგრირებაში და არა მის განდევნაში.

5. უმძლავრესი რესურსი თერაპიისას

ფსიქოთერაპიაში მადლიერება არ არის მიზანი, ის პროცესის თანმდევი შედეგია. როცა ადამიანი აღადგენს კონტაქტს საკუთარ თავთან, მადლიერება ხდება:

• ცვლილებების მოტივატორი;

• გაურკვევლობის გაძლების უნარი;

• ცხოვრების აზრის პოვნის საშუალება.

დასკვნა: მადლიერება არ არის „პოზიტიური აზროვნების“ მორიგი ვალდებულება. ეს არის ინდიკატორი იმისა, რომ თქვენს ფსიქიკას შესწევს ძალა, გაუძლოს რეალობის სირთულეს ისე, რომ არ გააუფასუროს არც ნეგატიური გამოცდილება და არც სასიამოვნო შემთხვევითობები.